Posts Tagged ‘χέρια ενωμένα’

Περπατούσαμε και μου κρατούσες το χέρι. Ήμουν αρκετά κουρασμένη αλλά η αίσθηση του δικού μου χεριού μέσα στο δικό σου με έκανε να μη θέλω να φτάσουμε ποτέ.

“Κλείσε τα μάτια σου και άσε με να σε οδηγώ”. Υπάκουσα αμέσως. Σχεδόν δηλαδή γιατί που και που “έκλεβα” λιγάκι και κοιτούσα το δρόμο. Φοβόμουν μην σκοντάψω, μην πέσω σε κάποιο πεζουλάκι, σε κάποιο παρκαρισμένο αυτοκίνητο… φοβόμουν. Παρόλο που το είχες καταλάβει συνέχιζες να μου κρατάς το χέρι και να με “οδηγείς”. Κάποιες φορές με ξεγελούσες και επίτηδες με άφηνες να σκοντάψω λίγο. Ξέσπασα σε γέλια… Συνέχιζες να μου κρατάς το χέρι.

Σήμερα ήρθες στο γνωστό μας ραντεβού. Εκεί που μπορώ να σου μιλήσω μόνο εγώ. Ξέρεις ότι μου λείπεις πολύ. Με “έπιασες” πάλι από το χέρι.

– Κλείσε τα μάτια σου και αφήσου να σε οδηγήσ…

– Φοβάμαι…

– Τι φοβάσαι;

– Μη σκοντάψω στο πεζουλάκι

– Δε θα σκοντάψεις. Εμπιστέψου και άσε κάποιον να σου κρατήσει το χέρι…

– Φοβάμαι! Ξέρεις ότι φοβάμαι το τράνταγμα περισσότερο από το πέσιμο.

– Θυμάσαι που πάντα όταν σκόνταφτες γελούσες; Κάντο και τώρα…

– Μα…

– Κλείσε τα μάτια σου και αφήσου …