Posts Tagged ‘γράμμα’

Ο πρώτος μου ουσιαστικά έρωτας. Πριν πάω καλά καλά στο σχολείο ήμουν ερωτευμένη (ή όπως αλλιώς το έλεγαν τότε).

Ήταν ένα μελαχροινό αγόρι (πολύ σταθερή στα γούστα μου βλέπετε…) αρκετά μεγαλύτερο (πήγαινε ήδη δημοτικό -νομίζω τετάρτη) και έμενε απέναντι από το σπίτι μου. Παίζαμε συνεχώς μαζί (όλη η γειτονιά, αλλά εγώ αυτόν πρόσεχα). Ο ενθουσιασμός κράτησε πολύ. Μέχρι που πήγα και εγώ δημοτικό. Αυτός τότε πήγαινε έκτη!!!

Είχε λοιπόν ένα πρωτάκι συνεχώς να του στέλνει ζωγραφίες και διάφορα άλλα κουλά. Σας είπα το όνομά του? Σπήλιος (πολλά χρόνια αργότερα έμαθα ότι ήταν επίθετο! Έτσι όμως τον φωνάζαμε όλοι). Όταν λοιπόν άρχισα να γράφω αποφάσισα να του γράψω γράμμα!!!!!!

Και φυσικά είχα από τότε κόλλημα με την ορθογραφία. Ρωτούσα λοιπόν τον πατέρα μου. “Μπαμπά, πως γράφετε το Σπήλιος;” “Δεν υπάρχει τέτοια λέξη, την σπηλιά εννοείς;” “Ε, ναι”. “Με η”

Ήμουν τόσο χαζή που ρωτούσα κάθε φορά που έγραφα την λέξη. Και η ερώτηση ήταν πάντα η ίδια και ο διάλογος ομοίως…

Κάποια στιγμή, εκνεύρισα πάρα πολύ τον πατέρα μου, όπου έρχεται να δει τι έγραφα. Και τότε δεν ξέρω και εγώ πως γλύτωσε το εγκεφαλικό. Έγραφα (η τρελή, η μουρλή, η αθεόφοβη) “Σπήλιε μου, Σπήλιε μου, πότε θα παντρευούμε να κάνουμε παιδάκια;” Και μόνο που το διαβάζω ανατριχιάζω… Ευτυχώς που δεν έλαβε ποτέ αυτό το γράμμα (άκου … παιδάκια!!! ΜΑΜΑΑΑΑΑΑ).

Φυσικά και όταν πήγε στο γυμνάσιο χάσαμε τα ίχνη του. Αργότερα έμαθα από τον παραλίγο πεθερό μου ότι το Σπήλιος ήταν το επίθετό τους και νευρίασα πάρα πολύ. Μα να μην ξέρω το όνομα του άντρα μου, του πατέρα των παιδιών μου!!!!!!

Τελικά τον έλεγαν Μιχάλη νομίζω.