Posts Tagged ‘μου λείπεις’

Aνάγκη για τεράστια αγκαλιά

Για μάλωμα  αλλά και για ντάντεμα

Για μοναξιά αλλά και για παρέα

Δεν ξέρω τι θέλω…

Mου λείπεις… περισσότερο από τότε που σε έχανα

Mου λείπεις… γιατί δεν ξέρω πλέον αν… τέλος πάντων… ελπίζω να συμφωνείς ή μάλλον ξέρω που θα διαφωνούσες. Όμως προσπαθώ να μη σε απογοητεύσω. Eλπίζω να το ξέρεις…

Πλησιάζουν οι μέρες… Kαι εγώ θα είμαι μόνη μου. Πρώτη φορά.

Ακριβώς η εκτέλεση που ήθελα …

 

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης

Μουσική: Γιώργος Δημητριάδης

Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Νομίζω πως δε σε θυμάμαι πια

τα μάτια μου βαριά να δουν εσένα

κοιτάζω μια παλιά σου carte postale

ποιος έγραψε μ’ αυτά τα γράμματα τα ξένα

Τώρα έχω ένα σπίτι

που ποτέ δεν έχεις δει

τώρα έχω ένα αμάξι

που ποτέ δεν έχεις μπει

και μια λύπη, αχ! μια λύπη

που δεν έχεις φανταστεί

Γιατί όλα προχωρούν χωρίς εσένα

κι αυτό τώρα λέγεται ζωή

Νομίζω πως σε ξέχασα αλλά

τις νύχτες που μετρώ το χρόνο μόνη

το χέρι σου μου πλέκει τα μαλλιά

το χάδι σου αυτό ακόμα με σκοτώνει

Περπατούσαμε και μου κρατούσες το χέρι. Ήμουν αρκετά κουρασμένη αλλά η αίσθηση του δικού μου χεριού μέσα στο δικό σου με έκανε να μη θέλω να φτάσουμε ποτέ.

“Κλείσε τα μάτια σου και άσε με να σε οδηγώ”. Υπάκουσα αμέσως. Σχεδόν δηλαδή γιατί που και που “έκλεβα” λιγάκι και κοιτούσα το δρόμο. Φοβόμουν μην σκοντάψω, μην πέσω σε κάποιο πεζουλάκι, σε κάποιο παρκαρισμένο αυτοκίνητο… φοβόμουν. Παρόλο που το είχες καταλάβει συνέχιζες να μου κρατάς το χέρι και να με “οδηγείς”. Κάποιες φορές με ξεγελούσες και επίτηδες με άφηνες να σκοντάψω λίγο. Ξέσπασα σε γέλια… Συνέχιζες να μου κρατάς το χέρι.

Σήμερα ήρθες στο γνωστό μας ραντεβού. Εκεί που μπορώ να σου μιλήσω μόνο εγώ. Ξέρεις ότι μου λείπεις πολύ. Με “έπιασες” πάλι από το χέρι.

– Κλείσε τα μάτια σου και αφήσου να σε οδηγήσ…

– Φοβάμαι…

– Τι φοβάσαι;

– Μη σκοντάψω στο πεζουλάκι

– Δε θα σκοντάψεις. Εμπιστέψου και άσε κάποιον να σου κρατήσει το χέρι…

– Φοβάμαι! Ξέρεις ότι φοβάμαι το τράνταγμα περισσότερο από το πέσιμο.

– Θυμάσαι που πάντα όταν σκόνταφτες γελούσες; Κάντο και τώρα…

– Μα…

– Κλείσε τα μάτια σου και αφήσου …